GroenLinks en VVD komen met motie over mantelzorg
Pas bij het laatste thema mantelzorg veranderde het Spectrum-verkiezingsdebat in een echt politiek debat. Tot die tijd verliep het debat langs de gebruikelijke en voorspelbare lijnen.
Anouchka van Miltenburg (VVD) hamerde op de eigen verantwoordelijkheid in de jeugdzorg en in de vermaatschappelijking van de zorg. “Bij ouders die niet mee willen werken aan de zorg voor hun kind moeten we in het ouderlijk gezag kunnen ingrijpen.” En: “De vermaatschappelijkingsbeweging moet ook de hand in eigen boezem steken en een pro-actieve houding aannemen. Het gaat om wat mensen met een beperking wél kunnen doen. Kijk naar Zeeland. Kleine winkels als de plaatselijke bakkerij kunnen overleven dankzij de inspanning van gehandicapten.”
Ineke van Gent (GroenLinks) kaatste de bal. “De hoeveelheid onwelwillende ouders is beperkt. Het gros van de ouders kan juist de weg naar de jeugdzorg niet vinden.” En: “Hoe wil je dat mensen met een beperking zelf verantwoordelijkheid nemen als het gehandicaptenvervoer is wegbezuinigd en zelden is toegerust?”
Verder klonken het sympathieke maar weinig concrete plan om de bureaucratie terug te dringen (Van Gent), de jammerlijk constatering dat het vermaatschappelijkingsidee toch wat te idealistisch is gebleken (Cisca Joldersma, CDA) en het pleidooi voor een cultuuromslag in het denken over solidariteit met mensen met een beperking (Van Miltenburg). Maar geen van de drie vrouwelijke kandidaat-Kamerleden had iets te bieden voor een hulpeloze moeder die haar zoon had zien wegzakken in de ondoorgrondelijke procedures van de jeugdzorg.
Het onderwerp mantelzorg toonde een fraai stukje echt TweedeKamerwerk. Ineke van Gent reageerde op de stelling van Cecile Andriessen, werkzaam voor het Centrum Indicatiestelling Zorg. Mantelzorgers moeten hun lidmaatschap bij de sportvereniging opzeggen zodat ze die tijd ook nog eens aan zorg kunnen besteden: gebruikelijke zorg gaat voor maatschappelijke deelname. Van Gent: “Laten we vanavond een deal sluiten en de respijtzorg goed regelen. Geen gratis medeleven van het CDA maar meer geld voor betere verlofregelingen, zodat het makkelijker is voor mantelzorgers familie, buren en vrienden de zorg even over te dragen.”
Van Miltenburg ziet wel wat in een motie. “Staatssecretaris Ross heeft de Kamer beloofd de respijtzorg goed te regelen. Maar ik baal als een stekker dat ze zich verschuilt achter de Wet Arbeid en Zorg, de Wazo. Laten we haar tijdens de begrotingsbesprekingen aanspreken. Werkgevers en werknemers moeten om de tafel om arbeid en zorg volgens de Wazo te regelen.”
Voor Van Gent is dat niet goed genoeg. “Laat de politiek het voortouw nemen. Laten wij gedrieën de handschoen oppakken. Dat eindeloze gepolder met de sociale partners levert toch niets op, mevrouw Van Miltenburg. Dat heeft u bij de kinderopvang wel ervaren.”
Joldersma vindt een motie maar “stoerdoenerij”. Zij ziet binnen de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, de Awbz, nog mogelijkheden de mantelzorgers te ontzien. Toch zet ze de deur op een kiertje. Op de vraag of ze de motie onderschrijft, antwoordt ze: “Hangt van de tekst af.”
Van Gent en Van Miltenburg gaan hoe dan ook aan de slag. Beiden verlaten breedlachend het café van LUX. “We komen er wel uit met die motie.”
